Terapia Czaszkowo-Krzyżowa
(Cranio-Sacralna)

W organizmie człowieka obok bicia serca i oddechu istnieje rytm, w którym porusza się płyn mózgowo-rdzeniowy. Niesie on ze sobą informację o zdrowiu i dostarcza ją do wszystkich tkanek. Niezakłócony przepływ płynu mózgowo-rdzeniowego umożliwia prawidłowy rozwój i funkcjonowanie całego organizmu. Wskutek urazów, wypartych emocji i chorób, ten przepływ ulega zablokowaniu, co może objawiać się między innymi napięciem, bólem i brakiem energii do życia.

U dzieci osadzone w ciele traumy i urazy mogą być powodem rozmaitych zaburzeń i dysfunkcji w rozwoju psychomotorycznym, poznawczym i emocjonalnym.

Terapia czaszkowo-krzyżowa polega na wzmacnianiu naturalnego rytmu i usuwaniu blokad w przepływie płynu mózgowo-rdzeniowego przez delikatny dotyk. Powoduje to głęboki relaks i umożliwia regenerację centralnego układu nerwowego.

Terapia czaszkowo-krzyżowa nie wymaga bezpośredniego kontaktu ze skórą pacjenta, tym niemniej zalecana jest dla pacjenta odzież miękka, lekka, nie krępująca ruchów, bezuciskowa. Terapeuta w czasie zabiegu, który trwa średnio ok. 1 godzinę, wykonuje konkretne układy terapeutyczne, stosowane również w innych podejściach osteopatycznych, dotykając ciała pacjenta w różnych miejscach: na czaszce, klatce piersiowej, kości krzyżowej, stopach.

Terapeuta stosuje delikatny dotyk umożliwiający rozluźnienie tkanek miękkich i kostnych w obrębie układu czaszkowo-krzyżowego (zespołu membranowego opony twardej mózgu i rdzenia kręgowego i przyczepionych do niej struktur kostnych: czaszki, kręgosłupa szyjnego i kości krzyżowej).

Duża część technik terapii czaszkowo-krzyżowej skierowana jest na przywrócenie naturalnego, wzajemnego ruchu kości czaszki i elastyczności membran otaczających mózgowie. Terapia może być również stosowana lokalnie np. w obrębie stawu kolanowego, barku, stopy lub szczęki. W ten sposób zostają uwalniane różne ograniczenia i dysfunkcje w ciele i przywrócona zostaje ruchomość, dając odczucie rozluźnienia i dobre samopoczucie. Pacjent po zabiegu jest wypoczęty, zaś w przypadku gdy następuje uwolnienie traumatycznego przeżycia, terapii mogą towarzyszyć mimowolne ruchy ciała, drgania, zmiany rytmu oddechowego, reakcje emocjonalne typu śmiech, płacz, uczucie zimna lub gorąca.

 

Terapia czaszkowo-krzyżowa.
Kiedy sięgnąć po tę metodę?

Terapia ta dała się poznać w wielu krajach jako doskonałe narzędzie do pracy z pacjentami w przypadku bólu, obrzęków i schorzeń:

  • narządu ruchu: zmian zwyrodnieniowych i pourazowych
  • układu nerwowego: migreny, przemęczenie, nadpobudliwość, padaczka, depresja, nerwice, zaburzenia snu, stany po śpiączce mózgowej, udary
  • układu hormonalnego: zaburzenia miesiączkowania, niektóre rodzaje niepłodności, cukrzyca
  • układu trawiennego: bóle czynnościowe, zaparcia, biegunki, kolki
  • układu odpornościowego
  • traumy okołoporodowej dziecka i matki
  • stanów wymagających manipulacji w obrębie kości czaszki (np. interwencja stomatologiczna, chirurgiczna)
  • schorzenia u dzieci: MPDZ, nadpobudliwość psychoruchowa, autyzm, wcześniactwo
  • autyzmu, kłopotów  z koncentracją, nadpobudliwości u dzieci i dorosłych, stresu, dysleksji, kłopotów w szkole
  • kłopotów ze wzrokiem i słuchem, nawracającego zapalenia uszu u dzieci i dorosłych, zapalenia zatok, napięcia i bólu w stawie skroniowo–żuchwowym, wybicia żuchwy, wady wymowy, zgrzytania zębami oraz wad zgryzu
  • bólu kręgosłupa i pleców, zapalenia korzonków nerwowych, rwy kulszowa, skoliozy, bolesnego napięcia barków

Rozpoczęty podczas terapii proces równoważenia w ciele pacjenta nie kończy się w chwili zakończenia zabiegu, ale ma trwający ok. 48 h czas dostrajania się organizmu do nowego poziomu równowagi. Z tego powodu zaleca się prowadzenie terapii nie częściej niż co dwa, trzy dni.

 

Przeciwwskazaniem będą:

  • ostre stany wymagające natychmiastowej interwencji lekarskiej
  • świeże urazy przebiegające z krwotokiem
  • aktywne fazy schorzeń psychicznych
  • pierwsze trzy miesiące ciąży, zagrożenie poronienia

 

Inne przeciwwskazania

Przeciwwskazaniami do standardowego stosowania terapii czaszkowo-krzyżowej są:

  • Zapalenie opon mózgowych w ostrym okresie
  • Niewygojone rany czaszki
  • Guzy występujące w czaszce
  • Tętniaki
  • Udar niedokrwienny i krwotoczny mózgu w początkowej fazie
  • Wodogłowie bezkomorowe
  • Ostre stany zapalne, przykładowo stawów
  • Wysoka temperatura
  • Niektóre choroby psychiczne (schizofrenia,psychoza manaikalno-depresyjna)
  • Świeże urazy ortopedyczne do 48 godzin

Jednak nawet w tych stanach, przy spełnieniu odpowiednich warunków, pewne formy terapii czaszkowo-krzyżowej mogą być zastosowane.

W przypadkach jakichkolwiek wątpliwości prosimy o kontakt z terapeutą.

Jest to metoda w pełni bezpieczna, pod warunkiem że jest wykonywana przez wykwalifikowanego terapeutę.

 

Terapie prowadzą

Terapeuci: Gabriela Dragun, Genowefa Maria Woźniak, Joanna Filas, Małgorzata Zofia Kozłowska